O. Bennedbaek, J. Viktor, K. Carlsen, H. Roed, H. Vinding, S. Lundbye-Christensen
Δανία, 2001
Ugeskrift For Laeger, 2001, 163(27):3773-8
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει και να αντιμετωπίσει κολικούς βρεφών, με συμβατική ιατρική ακολουθούμενη από διερεύνηση της επίδρασης ρεφλεξολογικής αγωγής.
ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Η έρευνα ήταν προοπτική, ακολουθούμενη από μια τυχαιοποιημένη, μονά τυφλή, διπλά ελεγχόμενη, προοπτική μελέτη ρεφλεξολογικής αγωγής, με συνέντευξη και ημερολόγιο. Εξήντα τρία βρέφη ηλικίας 1-3 μηνών που παραπέμφθηκαν από ιατρούς της γενικής ιατρικής, με κλάμα διάρκειας άνω των 90 λεπτών την ημέρα, εξετάστηκαν από παιδίατρο και χορηγήθηκε παρέμβαση. Σε 33 βρέφη ανακαλύφθηκαν τα αίτια του κλάματος: βιταμίνη D (5), εξάλειψη των πρωτεϊνών του αγελαδινού γάλακτος (3), και πρωκτική στένωση (3)· παροχή συμβουλών σχετικά με τη διατροφή, τον ύπνο, τη μείωση της διέγερσης, και την αποφυγή του παθητικού καπνίσματος (22). Τριάντα βρέφη που δεν εξετάστηκαν από παιδίατρο, τυχαιοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες, για συνολικό διάστημα δύο εβδομάδων: A: εικαζόμενη μη αποτελεσματική ρεφλεξολογία, έναντι B: εικαζόμενη αποτελεσματική ρεφλεξολογία, έναντι Γ: δίχως αγωγή ―μόνο παρατήρηση. Η σημαντικότερη παράμετρος ήταν ο αριθμός των ωρών κλάματος ανά 24ωρο. Ως ίαση ορίστηκε το κλάμα για διάστημα μικρότερο ή ίσο προς 30 λεπτά.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Εξέταση από παιδίατρο: εξετάστηκαν 33 από τα 63 βρέφη, το κλάμα μειώθηκε σε λιγότερο από 90 λεπτά και 13 από τα βρέφη αυτά θεραπεύθηκαν. Τυχαιοποιημένη μελέτη: στην ομάδα Γ (έλεγχος), κανείς από τους ασθενείς δεν θεραπεύθηκε. Στις ομάδες Α και Β (εικαζόμενη μη αποτελεσματική ρεφλεξολογική αγωγή και εικαζόμενη αποτελεσματική ρεφλεξολογική αγωγή), οι μισοί ασθενείς θεραπεύθηκαν, αποτέλεσμα σημαντικά καλύτερο από ό,τι στην ομάδα Γ. Δεν υπήρξε σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων Α και Β, ωστόσο η ομάδα Β φάνηκε να έχει μεγαλύτερη βελτίωση από την ομάδα Α. Η ομάδα Β εμφάνισε σημαντική βελτίωση συγκριτικά με την ομάδα Γ.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Στο πλαίσιο της παιδιατρικής εξέτασης οι βρεφικοί κολικοί είχαν σημαντικό ποσοστό ίασης και τα βρέφη που δεν εξετάστηκαν από παιδίατρο είχαν σημαντικά καλύτερη έκβαση μετά από τη ρεφλεξολογική αγωγή, συγκριτικά με την ομάδα παρατήρησης. Συνιστώνται περαιτέρω έρευνες της ρεφλεξολογικής αγωγής σε βρέφη.
Infants with colic. A heterogenous group possible to cure? Treatment by pediatric consultation followed by a study of the effect of zone therapy on incurable colic.
O. Bennedbaek, J. Viktor, K. Carlsen, H. Roed, H. Vinding, S. Lundbye-Christensen
Ugeskrift For Laeger, 2001, 163(27):3773-8
ABSTRACT
INTRODUCTION: The aim of the study was to investigate and treat infants with colic by conventional medicine followed by an investigation of the effect of reflexological treatment.
MATERIAL AND METHODS: The investigation was prospective, followed by a randomised, single-blind, double-controlled, prospective study of reflexological treatment with an interview and diary. Sixty-three infants aged 1-3 months referred by general practitioners with crying for > 90 minutes a day were given a paediatric examination and intervention. The cause of crying was discovered in 33 infants: Vitamin D (5), elimination of cow’s milk protein (3), and anal stenosis (3); counselling on feeding, sleep, reduction of stimulation, and avoidance of passive smoking (22). Thirty infants without the benefit of paediatric consultation were randomised to three groups for a duration of two weeks: A: Presumed non-effective reflexological treatment vs B: Presumed effective reflexological treatment vs C: No treatment–only observation. The most important parameter was the number of crying hours over 24 hours. Cure was defined as crying for less than or equal to 30 minutes.
RESULTS: Examination by the paediatrician: Thirty-three of 63 infants benefited with a reduction in crying of less than 90 minutes and 13 of these infants were cured. The randomised study: In group C (control), none of the patients was cured. In groups A and B (presumed non-effective reflexological treatment and presumed effective treatment), half the patients were cured, which was significantly better than in group C. There was no significant difference between groups A and B, but B seemed better than group A. B was significantly better than C.
DISCUSSION: Infantile colic had a significant cure rate at paediatric consultation and the children who did not benefit from this intervention had a significantly better outcome after reflexological treatment than had the observation group. Further investigations in reflexological treatment in infants are recommended.